Limburg wil één bestuursregio blijven

Het mag duidelijk zijn dat de oefening van bestuurlijke regiovorming nog niet het einde in zicht heeft.

Na de kritische geluiden die CD&V vanuit de burgemeesters vertolkte, blijft Limburg nu een moeilijk gegeven. Net omdat de Limburgse gemeenten al een lange traditie hebben van samenwerken over de hele provincie klinkt het daar.

Daarbij zet Limburg zich op de kaart als één regio, met de provincie als belangrijk regisseur. Een redenering waar ook de Vlaamse regering niet naast kan kijken.

Lees hieronder ook het opiniestuk uit De Standaard door POM Limburg.

HET OFFERBLOK VAN DE REGIOVORMING
Limburg dreigt de dupe te worden van het Vlaamse onvermogen tot schaalvergroting

– uit De Standaard –

Opiniestuk door Tom Vandeput, voorzitter POM Limburg, en Noël Slangen, algemeen directeur POM Limburg

De Vlaamse regering wil Vlaanderen opdelen in zeventien regio’s, waarbinnen gemeenten zo veel mogelijk met elkaar moeten samenwerken (DS 12 maart). ‘De grootste interne Vlaamse staatshervorming ooit’, klonk het gezwollen, maar veel meer dan enkele interne rimpelingen veroorzaakte de aankondiging in Vlaanderen niet. Hoogstens werd hier en daar gesakkerd of het geen onzalig idee is om de wildgroei van 2.229 Vlaamse gemeentelijke samenwerkingsverbanden op te lossen met nog maar eens een extra bestuursniveau.

Helemaal onlogisch is de oefening niet, want in tegenstelling tot Limburg, zijn andere provincies inderdaad een optelsom van verschillende regio’s. Het probleem is dat onver­mogen aan de basis ervan ligt. De oefening is ontstaan uit het onvermogen van bepaalde centrumsteden die, ondanks hun intrinsieke kracht, niet op kunnen tegen de middelpuntzoekende kracht van grote steden als Gent en Antwerpen.

Ze is ontsproten uit het onvermogen van de Vlaamse regering om de gemeenten aan te zetten tot vrijwillige fusies. Het resultaat daarvan is een lappendeken van meer dan driehonderd gemeenten die de schaal missen om de uitdagingen van morgen aan te gaan. Niet voor niets worden belangrijke uitdagingen, zoals politie en zorg, doorgeschoven naar grotere en efficiëntere structuren. De regiovorming is in dat opzicht niet meer dan een surrogaat van een echte oplossing, een homeopathische variant op een echte fusieoperatie.

Als het regent in Vlaanderen, dan hagelt het in Limburg. Uitgerekend de provincie waar in de afgelopen legis­latuur de meeste gemeentelijke fusies plaatsvonden en waar er de meeste in de steigers staan, dreigt de rekening te betalen voor het Vlaamse onvermogen tot schaalvergroting. De problemen die Vlaanderen met de regiovorming probeert op te lossen, bestaan niet in Limburg. Nergens is het aantal samenwerkingsverbanden kleiner, net omdat Limburgse gemeenten al samenwerken. Nergens anders trekken 42 gemeenten zo sterk aan één zeel en pakken ze gezamenlijk zoveel uitdagingen aan.

Toen de regering Vlaanderen niet zo lang geleden opdeelde in vervoersregio’s, vond ze het de logica zelve dat Limburg als enige provincie één regio was. In 2012 liet toenmalig minister-president Geert Bourgeois (N-VA) een gedetailleerde studie uitvoeren naar mogelijke regiovorming. Ook toen kwam uit de bus dat het voor de hand zou liggen dat Limburg één regio zou worden. Wat is er sindsdien veranderd?

Omdat alle provincies in regio’s opgedeeld werden, moest dat in Limburg ook maar gebeuren. Een ander argument is er niet. Niet voor niets kreeg heel Limburg in de zopas gepresenteerde plannen nog dezelfde kleur. Er viel namelijk geen logische opdeling te bedenken. Toch is beslist dat de provincie alsnog in drie of meer stukken moet worden gescheurd.

De vraag is of het ideale samenwerkingsverband voor pakweg eerstelijnszorg ook het beste is voor economische ontwikkeling in een regio zoals Limburg, waar al goed wordt samengewerkt. Uit al onze parameters blijkt van niet. De professionele pendelbewegingen tussen gemeenten of grensoverschrijdende boven­regionale bedrijfsterreinen zijn niet inpasbaar in de onrealistische scenario’s die Vlaanderen op tafel legt. Belangrijke economische assen worden doorgesneden of onmogelijk gemaakt. Als je Hasselt en Genk samen in één regio stopt, creëer je een superregio, waardoor Noord- en Zuid-Limburg wegzinken. Scheid je Hasselt en Genk, dan versterk je de achterstelling die Limburg ondergaat bij gebrek aan een grote stedelijke agglomeratie. In geen enkel scenario komt Limburg er beter uit wanneer je het in regio’s opdeelt.

Vlaanderen telt vijf provincie­besturen, maar Limburg is de enige echte provincie. Limburg ís een regio. In de toekomst zal het beter moeten aansluiten bij het Vlaamse beleid en de Vlaamse besluitvorming. Vlaanderen en Limburg hebben alles in huis voor een evenwichtig en vruchtbaar huwelijk. Maar de cohesie in één provincie opblazen omdat je het over de rest niet eens raakt, is daarvoor geen goede basis.

Laat een reactie na

Archief

Categorieën